Harcerskie "CZUWAJ"

Została już wyemitowana audycja, na którą byłam zaproszona przez Komendę Chorągwi ZHP, aby wspomnieć o swoim najnowszym wydawnictwie, które ukaże się na początku nowego roku. Muszę przyznać, że na jedną minutę nagrań przygotowań było zbyt dużo. Sam dojazd zajął prawie godzinę. Poznałam jednak przy tej okazji naszą Izbę Pamięci. Chociażby dlatego warto było. 

Zawsze to ciekawa przygoda w tym coraz bardziej zastygającym świecie. Sympatyczne, młode druhenki, które mocno są zaangażowane w pracę i porządkowanie pamiątek. Dobrze, gdy młode pokolenie interesuje się historią. Miło było zobaczyć tam pamiątki również z naszego Kręgu.

Byłyśmy z Halinką także w wydawnictwie ustalić szczegóły kolportażu i inne detale. Teraz pozostaje już tylko przygotowywać pierwsze egzemplarze na zjazd rodzinny, gdzie wnukowie - jako pierwsi,  dostaną pamiątkową publikację o swojej Babci.

https://bydgoszcz.tvp.pl/43221248/harcerskie-czuwaj

AUDYCJA „Harcerskie Czuwaj” 3:20 – 4:20

Po spotkaniu

 

Po mszy św. w kościele Jezuitów odbyło się moje spotkanie, poświęcone wspomnieniom o ks. kan. Benonie Kaczmarku w 10. rocznicę Jego śmierci. Wspominałam o zbieraniu wspomnień i przygotowaniu wydawnictwa "Jak pokochałem niewidomych", o mojej pracy prowadzonej wspólnie z ks. Piotrem Buczkowskim. Uczestnicy słuchali z zaciekawieniem, jednak zauważyłam, że prawie nikt nie miał maseczki. W tak małym pomieszczeniu nie czułam się komfortowo. Dlatego nie przedłużałam spotkania. Zdałam sobie sprawę, że sytuacja w jakiej się obecnie znajdujemy zależy tylko od nas - na ile uda się nam uchronić. Ludzie nie traktują poważnie zaleceń 

i przepisów. 

23 listopada

 Dzisiaj kolejna 41. rocznica śmierci Wandy Niedziałkowskiej-Dobaczewskiej (mojej Babuni)  RIP

Dzień pełen zadumy i wspomnień.

Tego samego dnia 10 lat temu pożegnaliśmy naszego wieloletniego duszpasterza niewidomych ks. kan. Benona Kaczmarka. Rok temu zebrałam o nim wspomnienia w książce "Jak pokochałem niewidomych" i właśnie dzisiaj mam spotkanie autorskie związane z tą książką.

Przed chwilą dostałam kolejną smutną wiadomość, że właśnie rano odeszła znana bydgoska esperantystka Urszula Tupajka.

Zbyt dużo smutnych wiadomości jak na jeden dzień. 

Jest jedna dobra wiadomość!

Muszę się z nią podzielić. Wydawnictwo "Mireki" wydało wznowienie ostatniej książki Babuni, która ukazała się w 1979 roku. Czyli rok przed śmiercią. Są to również wspomnienia z obozu koncentracyjnego, jednak bardziej zbeletryzowane. 

"Społeczeństwo nie z tej ziemi" - warto po nią sięgnąć. Dostaliśmy już autorskie egzemplarze. 

HARCERSKIE ZADUSZKI

12 listopada 2021

Spotkaliśmy się w KPCK

 

Korona Arki poezji

Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych w Bydgoszczy od lat patronuje poetyckim turniejom "Jednego Wiersza". Jakoś nigdy nie czułam potrzeby uczestniczenia w tych poetyckich potyczkach. Wiedziałam, że na koniec roku przyznawana jest tzw. „Korona Arki” dla osoby, która najczęściej wygrywała w konkursach "Jednego Wiersza" danego roku. Ten rok wszystko zmienił – chyba brak kontaktu z piszącymi skłonił mnie do zaangażowania się. Tym bardziej, że zmieniło się miejsce spotkań, gdzie łatwiej było mi dotrzeć.

Jeszcze wiosną turniej odbywał się online, potem już osobiście poeci czytali wiersze w BCOiW przy Gdańskiej 5. Ostatnie tego roku odbyło się 26 października, gdzie zdobyłam II miejsce. Jednak przy podsumowaniu roku udało mi się zdobyć „Koronę Arki” za rok 2021. Mimo wszystko, cieszą takie małe sukcesy!

Teraz zostały przygotowania do „Harcerskich Zaduszek”, które po raz kolejny będę organizować w Kujawsko-Pomorskim Centrum Kultury. Zaproszenie już „poszły”, scenariusz i prezentacja przygotowane. Informacja w BIKu dostępna i umieszczona na stronie Hufca ZHP Bydgoszcz-Miasto. Oby tylko nie trzeba było odwoływać! Bądźmy dobrej myśli.

Miło mi poinformować, że moje plany i starania zakończyły się sukcesem! Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Bydgoszczy, która od lat patronuje Dyskusyjnym Klubom Książki, zgodziła się również oficjalnie utworzyć  Dyskusyjny Klub Książki Mówionej. Jest to szansa spotkań w kameralnej atmosferze i podyskutowania na temat danej pozycji, którą przeczytaliśmy (wysłuchaliśmy). Zainaugurowaliśmy spotkania 27 września i planujemy spotykać się w ostatnie poniedziałki miesiąca. Mamy już za sobą wrześniowe i październikowe spotkania, czekamy na listopadowe (22.XI) i grudniowe (20.XII). Przeczytaliśmy i przedyskutowaliśmy „Wyspę” - Sigridur Hagalin Bjornsdottir. Teraz czytamy (słuchamy): „Czerwony notes” - Sofia Lundberg i „Becoming, Moja historia” Michelle Obama.

Bardzo miłe i sympatyczne spotkania, gdzie króluje twórcza atmosfera. Zobaczymy jak pójdzie dalej. W ramach DKK udało się nam również dostać wejściówki i uczestniczyć w kilku bardzo ciekawych październikowych spotkaniach:

- z Julią Różewicz – wnuczką Tadeusza Różewicza (21X);

- z Hanną Faryną-Paszkiewicz, siostrzenicą Jana Kobuszewskiego.

Czeka nas jeszcze spotkanie:

- z prof. Józefem Feretem (o twórczości Norwida)

- z Łukaszem Cieślą i Jakubem Stachowiakiem

Nie wiadomo jednak, czy listopadowe spotkania nie będą online. Znowu bardzo wzrasta zachorowalność.

4. Bydgoska Środa Literacka

https://www.youtube.com/watch?v=k3a3mO0S-gQ

Tym razem były to "Poetyckie Zaduszki", czyli spotkanie z Małgosią Grajewską i innymi poetami, którzy czytali swoje listopadowe wiersze. W pierwszej części spotkania aktorka - Alicja Mozga czytała utwory (treny) z Małgosi pierwszego tomiku "Blisko, bliżej za daleko". Obecna była również autorka grafiki tego tomiku - Małgorzata Biernat, która na mini wernisażu zaprezentowała swoje wieloformatowe prace. Zrobiło się bardzo nastrojowo i klimatycznie. Swoje utwory, poświęcone bliskim, którzy odeszli, czytali również: Barbara Jendrzejewska, Alina Rzepecka, Jarosław Jackowski, Barbara Małecka, Barbara Pietrykowska-Dombrowska i Wojciech Banach. Nie zabrakło również wierszy Małgosi z jej ostatniego tomiku "Obecność, prawie czułość", jak również moich. Każdy miał możliwość zapalenia światełka osobie, której poświęcony był utwór i pamięć.

15 października

ŚLAD

Dzień moich urodzin

nie przypuszczałam
że będzie to też
moje drugie święto

Międzynarodowy Dzień
Białej Laski
święto moich niewidomych
przyjaciół i moje

Święto przypominienia
że jesteśmy kochamy
czujemy tak samo
i na świat patrzymy sercem

Zamknij oczy
a podając rękę
poznasz drogę
mego przyjaciela

Mój wiersz z 2011 roku, ciągle jednak aktualny.

Może nawet jeszcze bardziej.

Tym razem (już po raz kolejny) nie świętowałam z niewidomymi przyjaciółmi. Nadal brak Zarządu Koła PZN i wszystko się jakoś smutnie rozmywa. 

Od rana jednak telefony, sms, kilkadziesiąt życzeń.

Jesteście kochani - moi przyjaciele. 

Dziękuję za wszystkie odznaki pamięci.

Tego dnia miałam zaproszenie do szkoły podstawowej w Gąsawie, która nosi imię Wandy Dobaczewskiej. Niezapomniane wrażenia!

15 października, już po raz trzeci miałam zaproszenie, na uroczystości w gąsawskiej szkole. Odbyły się tam uroczyste obchody Dnia Edukacji Narodowej połączone ze świętem patronki. Apel przygotowali uczniowie klas Vb i VIa pod czujnym okiem wychowawczyń - pani Kamili Starczewskiej-Gładyś i pani Beaty Jeździkowskiej. Była krótka historia polskiego święta oświaty, życzenia dla dyrekcji, nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi szkoły. Dziękując uczniowie wręczyli wszystkim piękne, czerwone róże. 

W dalszej części uroczystości obejrzeliśmy inscenizację baśni Wandy Dobaczewskiej „Kwiat paproci”, którą poprzedziło przedstawienie krótkiej biografii patronki szkoły. Byliśmy pod wrażeniem pięknej scenografii i wspaniałego występu uczniów. To już kolejna inscenizacja, przygotowywana na motywach baśni Wandy Dobaczewskiej, którą miałam przyjemność obejrzeć w tej szkole. 

Zawsze starannie przygotowane przedstawienia z piękną scenografią i dużym zaangażowaniem uczniów. Widać wielkie zaangażowanie nauczycieli i taki rodzinny klimat w tej szkole. Miałam przyjemność po raz kolejny uczestniczyć w takim uroczystym apelu i zawsze tak miłe wspomnienia.