Wieczór wspomnień

MAMO

Ugniatałaś dłońmi życia

nasz wspólny dom

azyl pędzącej codzienności

odeszłaś za szybko

zabrakło twojego uśmiechu

matczynej rady

i woalu szczęścia

Szukałam 

w zakamarkach wspomnień

twoich śladów

otwierałam  

swój  świat

nasłuchując echa

lat minionych

Dzisiaj wiem

że czekasz na mnie

w krainie ciszy i spokoju

każdego dnia

LISTOPADOWE 
ZAMYŚLENIE

Rozniećmy

światełko wspomnień

wędrując alejkami zamyślenia

Oni zakończyli już drogę

do wieczności

teraz nasza kolej

Otwarta księga

czeka

na kolejne wersy

Wyryte daty

wybijają

kolejne rocznice

Ptak już nie śpiewa

tyko przysiadł

na listku pamięci

A spadające żołędzie

przypominają

która to już jesień bez Was

Szalony tydzień

Zaczęło się (13.X) od spotkania naszego Klubu "OKATiK" z bydgoskimi poetami.  Uczestniczyło sporo osób (ponad czterdzieści) i myślę, że było udane.

Mogliśmy posłuchać wierszy z najnowszych tomików 8 poetów i powspominać nasze dotychczasowe spotkania.Byli też nowi goście - poeci.

Szkoda, że Zdzisław Pruss nie mógł być z nami, jednak godnie zastąpił go Stefan Pastuszewski prowadząc spotkanie w formie rozmowy o poezji.

Dwa dni później obchodziliśmy swoje małe święto: Międzynarodowy Dzień Białej Laski

Dla mnie był to również dzień wyjątkowy – promocja mojego nowego tomiku wierszy „Bramy do jutra”. Zaczęło się już we wtorek rodzinną niespodzianką.

Środą podzieliłam się z innymi solenizantami i jubilatami. Do południa uroczystości w Pałacu Młodzieży,

 potem przygotowania do urodzinowej uczty i …uczta dla ducha… Nie zawiodła rodzinka i przyjaciele. Spotkanie prowadziła Jola Baziak, muzyką na skrzypcach wzbogaciła Monika Owsińska a redaktor – Mieczysław Wojtasik wybrał sobie kilka wierszy do własnej interpretacji. Miejskie Centrum Kultury zrobiło mi wielką przyjemność i niespodziankę, przygotowując mój tomik w formie audiobooka, dla moich niewidomych przyjaciół. 

W spotkaniu uczestniczyła również moja „bliźniaczka” Terenia – koleżanka ze szkolnych lat, która przyjechała z rodzinką ze Żnina. Same niespodzianki i przyjemności – szczęśliwy i niezapomniany dzień.

Czwartek, to podróż do Wenecji – tej pięknej, bydgoskiej…

Piątek, wyjazd do Inowrocławia na dalsze świętowanie

Sobota i niedziela – zapomnienie i zwolnienie tempa.

Pędzący październik

Jeszcze we wrześniu spotkała mnie miła niespodzianka! Prezydent Bydgoszczy, Rafał Bruski przyznał mi stypendium na wydanie kolejnej książki – tomiku poezji „Bramy do jutra”. Będzie to moja ósma książka i czwarty tomik poezji. Wzięłam się więc ostro do pracy. Promocję tomiku zaplanowałam na 15 października. Już zapraszam do Galerii Wspólnej wszystkich miłośników słowa.

W październiku też zaproponowano mi kandydowanie do Rady Miasta. Podjęłam wezwanie i przygotowuję się - trzeba próbować.  Ważne są dla mnie sprawy kultury i uświadamianie  o naszych związkowych potrzebach.

Swoją działalność w środowisku osób z problemami wzroku rozpoczęłam myślą Antoine de Saint-Exupe`rego: "Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu". Teraz, też przyszły mi na myśl jego słowa: "Aby istnieć, trzeba uczestniczyć".

W sobotę, 11października wzięłam udział w rozpoczęciu kampanii wyborczej.
W poniedziałek 13 października kolejne spotkanie w moim Klubie, tym razem z bydgoskimi poetami, no a  w środę, 15 października - mój ważny dzień! Oj, będzie się działo!!! 

 

8 WRZEŚNIA

W naszym Okręgowym Klubie Aktywności Twórczej i Kulturalnej „OKATiK”  podsumowaliśmy  wakacje. Klub podczas wakacji był organizatorem sześciu spacerów – wycieczek. Myślę, że nikt z uczestników nie narzekał na nudę!

Zaczęło się od spaceru wzdłuż Kanału Bydgoskiego, spotkania w Muzeum Kanału i w restauracji przy IV Śluzie (10.06). Potem esperantyści zaprosili nas na spacer po Inowrocławiu (7.07). Ciekawy był też wyjazd na Pałuki (10.07) gdzie zwiedziliśmy Kcynię, Żnin, Wenecję, Gąsawę i Marcinkowo Górne. Zrealizowaliśmy nasz program „Pałuki dotykiem oglądane” mimo, że nie dostaliśmy żadnego dofinansowania.

Chociaż  w  środowisku osób niewidomych nie było dużo propozycji wakacyjnych, nie poddaliśmy się  i sami organizowaliśmy sobie wyjazdy. Spotykaliśmy się na PKS i jadąc indywidualnie z przewodnikami, ale razem z grupą (bo zawsze raźniej) zwiedzaliśmy kolejne miasta naszego województwa. Jeszcze w lipcu, czekał nas spacer po Bydgoszczy (21.07), gdzie odwiedziliśmy miejsca -  niby znane, ale po raz pierwszy przez nas odkrywane. W sierpniu mieliśmy ciekawy wyjazd do Nakła (4.08) ze zwiedzaniem Muzeum.

Na zakończenie pojechaliśmy do Koronowa (18.08), gdzie w Filii Biblioteki Pedagogicznej  zwiedziliśmy ciekawą wystawę poświęconą Oskarowi Kolbergowi (w 200 rocznicę urodzin) i jeden z najstarszych kościołów – Bazylikę Mniejszą pw. NMP. 

 
Wrażeń ze wszystkich wyjazdów było moc, no i trochę „zachodu” żeby wszystko przygotować. Dobrze, że wszyscy wracali zawsze zadowoleni  i że do organizacji poszczególnych wyjazdów miałam „dobre dusze” do pomocy. Już są kolejni chętni do organizowania kolejnych letnich spacerów w roku przyszłym. Co świadczy, że pomysł się spodobał .

Łącznie w wyjazdach uczestniczyło 124 osób. Najbardziej cieszy fakt, że nasz Klub swoimi pomysłami zachęca innych. Pokazuje, że można coś robić, bez nakładu dużych środków. Zwiedzać ciekawe miejsca, a nie siedzieć narzekając, że nic się nie dzieje.

Pierwsze powakacyjne spotkanie zorganizowaliśmy w Akademickiej Przestrzeni Kulturalnej  WSG w Bydgoszczy, gdzie zostaliśmy przyjęci gościnnie przez pana Mikołaja Piekuta. Po zwiedzeniu Muzeum Fotografii, które mieści się w tej Przestrzeni, wspominaliśmy nasze wyjazdu, prezentując zdjęcia i wspominając przez organizatorów kolejne wyprawy.

Z moich prywatnych, wakacyjnych wypraw, oprócz ciągnącego się… remontu domu… miałam jednodniowy wyjazd do Sielec i trzydniowy wyjazd do Grudziądza na OPTAN – ale o tym to już innym razem. Napiszę tylko, że spotkałam tam starych znajomych i poznałam nowych, bardzo sympatycznych. Warto było być.

MAŁA OJCZYZNA

Młodość pozostawiła

dom rodzinny

starą Basztę

i grono przyjaciół

Nad Małym

i Dużym Jeziorem

słuchała fal szumiących

przeszłością i przyszłością

Powędrowała ścieżkami

ludzkiego bytu

budowała nowe mosty

szukała swojego szczęścia

Znalazła!

nie zapomniała jednak

że kołysały ją

Pałuki

Kochajmy

nasze małe Ojczyzny

są klejnotami

w medalionie życia