3 marca - MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ PISARZA

Chociaż głowę mamy zajętą czym innym. Spinamy się i jednoczymy jak pomóc naszym sąsiadom. Pomyślmy chociaż przez chwilę o czymś przyjemnym, by złożyć życzenia naszym znajomym i ulubionym pisarzom, ponieważ dzisiaj mamy:

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ PISARZA

Wszystkiego najlepszego, drodzy pisarze i pisarki! Dziś 3 marca, czyli dzień, w którym pamiętamy nie tylko o czytaniu i naszych ulubionych książkach, lecz przede wszystkim o ich twórcach. Od 1984 roku na całym świecie celebruje się Międzynarodowy Dzień Pisarzy i Pisarek.

Celem dzisiejszego święta jest promowanie literatury oraz obrona wolności słowa i rozwój społeczności pisarzy na całym świecie. Międzynarodowy Dzień Pisarzy i Pisarek to świetna okazja, by pomyśleć o pracy, jaką twórcy wkładają w stworzenie dzieła literackiego. Jest to dość samotniczy proces – wiele miesięcy spędzonych przy biurku, nierzadko poprzedzonych długim i mozolnym procesem zbierania materiałów. Współcześnie wielu pisarzy za pośrednictwem mediów społecznościowych dzieli się z czytelnikami szczegółami dotyczącymi swojej pracy.

Choć najpopularniejsze literackie święto przypada 23 kwietnia, kiedy obchodzimy Światowy Dzień Książki, kalendarz podpowiada nam, że literaturę możemy celebrować częściej – i to nie tylko poprzez codzienną lekturę. 3 marca przypada Międzynarodowy Dzień Pisarza i Pisarek, ustanowiony w 1984 roku przez PEN Club.

PEN Club to Międzynarodowe Stowarzyszenie Pisarzy założone w 1921 roku w Londynie przez Catherine Amy Dawson Scott. Jego pierwszym przewodniczącym był John Galsworthy, a w gronie pierwszych członków PEN Clubu znaleźli się m.in. George Bernard Shaw, H.G. Wells i „nasz” Joseph Conrad. Przewodniczącymi PEN Clubu byli również m.in. Alberto Moravia, Heinrich Böll, Arthur Miller i Mario Vargas Llosa. PEN Club składa się z oddziałów lokalnych, które reprezentują swoich członków, nie kraje. Członkostwo dostępne jest dla wszystkich wykwalifikowanych pisarzy, dziennikarzy, tłumaczy, historyków oraz wszystkich zaangażowanych na polu literatury niezależnie od narodowości, rasy czy religii.

Głównym celem tego stowarzyszenia było i nadal jest „promowanie przyjaźni i intelektualnej współpracy między pisarzami oraz obrona wolności słowa i rozwój społeczności pisarzy na świecie”. PEN Club kieruje się zasadą, że literatura spełnia istotną rolę w rozwoju współpracy międzynarodowej. Dlatego ta niepolityczna i pozarządowa organizacja jest związana z UNESCO oraz Komisją Ekonomiczno-Społeczną Narodów Zjednoczonych.

Ósmy dzień tej tragedii

Nie mogę uwierzyć w to, co się stało. To wszystko jest straszne. Ale my, Polacy (póki co) zachowujemy się godnie. Jest duma. Nasze wielkie ruszenie z pomocą napawa optymizmem. Zwyczajnie cieszy. Nie dajmy się poróżnić w tej chwili, ani w żadnej innej, która nadejdzie.
Chwała Ukrainie!

Prawie 100 tysięcy Ukraińców wróciło z zagranicy w ciągu ostatnich dni – poinformowało we wtorek biuro prasowe Państwowej Straży Granicznej Ukrainy. Według danych straży granicznej zdecydowana większość osób, które wróciły, to mężczyźni. Polskie dworce pełne są ukraińskich mężczyzn, którzy jadą na wojnę. Aby ratować bliskich i walczyć za swoją Ojczyznę. Jadą w kierunku odmiennym niż fala uchodźców szukających schronienia przed wojną. Oni jadą w samo jej epicentrum, żeby walczyć o swój kraj. – Robimy to dla naszych rodzin i kolejnych pokoleń – tłumaczą. – Tak trzeba. Nie poddamy się – mówią Ukraińcy, którzy wracają do kraju, by walczyć z Rosją. Wiedzą, co może ich tam czekać…

Jesteśmy solidarni z narodem ukraińskim w walce o niepodległość.
Ludzie nie mogą pozwolić, aby garstka skorumpowanych politycznie jednostek szerzyła i bez końca mnożyła agresję. Są oni współwinni strasznych zbrodni i ponoszą pełną odpowiedzialność za te zbrodnie. Ta wojna przeciwko ukraińskiemu narodowi jest absurdalna i ludobójcza. Czekamy na upadek nienawiści. Czekać nie można biernie. Trzeba działać! Pomagajmy! Jak tylko kto umie i może. Wszędzie są zbiórki. Każdy z nas może się włączyć.

Stowarzyszenie Pracy Społecznej, 85-010 Bydgoszcz, ul. Dworcowa 62/1
nr konta: 16 1240 6452 1111 0010 9335 4506
z dopiskiem: „Pomoc”.

Straszna data

 

22 LUTY 2022 - lustrzana data

Kombinacja cyfr odczytywana jest od prawej do lewej strony i odwrotnie. Nazywamy to datą palindromową. Jest to bardzo rzadkie zjawisko.

W numerologii 2 symbolizuje partnerstwo, dyplomację i dążenie do harmonii.
Zwykle taki dzień jest magiczny. W obecnym tysiącleciu istnieje tylko 60 lustrzanych dat.
Dzień sześciu dwójek ma podobno największy potencjał energetyczny ze wszystkich dni w tym roku. 

O tym wszystkim dowiedziałam się wczoraj.
No i co się wydarzyło tego dnia?

Był to DZIEŃ MYŚLI BRATERSKIEJ

We wszystkich drużynach, szczepach i Hufcach świętowano ten dzień. Było mi bardzo smutno, że nie mogłam skorzystać z zaproszenia na spotkanie do Hufca ZHP „Pałuki”, ale miałam już zaplanowane dwa spotkania na ten dzień w Bydgoszczy. Dodatkowo nie wiedziałam jeszcze na ile starczy mi siły, więc trudno było mi się umawiać a potem zawieść. 

Do południa było bardzo sympatyczne spotkanie w naszym IKS, na które miałam przygotowaną specjalną gawędę. Nie byłam pewna jak zostanie przyjęta, ponieważ miała trochę inny niż zwykle charakter. Poznawałyśmy historię sprzed stu, taki zaszyfrowany "Wehikuł czasu". Okazało się, że wszyscy się świetnie bawili i dowiedzieli się o wielu ciekawych faktach. Zaraz po spotkaniu skontaktowała się ze mną komendantka Chorągwi prosząc o materiały lub scenariusz spotkanie, ponieważ chce to wykorzystać do spotkania z innymi harcerzami.

Promocja mojej najnowszej publikacji  została odłożona na nasz majowy wyjazd do Cisowego Dworku. Myślę, że będzie to najlepsze miejsce i najlepsza data (maj). Ponieważ właśnie w maju 86 lat temu (w 1936 roku) moja Mama trafiła do Cisowego Dworku Olgi i tam spędziła prawie rok w harcerskim obozie pracy. 

Uczestnicząc jednak w Hufcowym Dniu Myśli Braterskiej pozwoliłam sobie, wraz kierowniczką Referatu Seniorów naszej Chorągwi Kujawsko-Pomorskiej, przekazać jedne z ostatnich egzemplarzy "Druhny Włodki, Włodzimiery" instruktorskiej kadrze naszego Hufca. Było to bardzo sympatyczne spotkanie. Podobnie jak i przedpołudniowe w naszym Kręgu, tak i te pozostanie długo w mojej pamięci.

Styczniowe przemyślenia

Styczeń zmusił mnie do pozostania w domu, stąd może trochę takich moich prywatnych przemyśleń:

To, jaka okaże się moja starość, będzie plonem moich relacji i mojego całego życia, wychowania i przekazanych wartości.

Moje „późna dojrzałość” chyba nieuchronnie się zaczyna.

Czasem wystarczy na chwilę się zatrzymać i zastanowić. Może w pierwszym odruchu myślisz, że masz utarte zdanie na dany temat. Ale może warto spojrzeć z innej perspektywy, wziąć inne argumenty pod uwagę, rozważyć „mniejsze zło” i po prostu, po ludzku, zrozumieć.

Dlaczego mówimy innym, jak mają żyć? Czy Twoje przekonania są jedynymi słusznymi? Ty jesteś idealny? Szanujesz innych, pomagasz, nie ranisz bezmyślnym słowem wypowiedzianym w gniewie bez zastanowienia?

Nie gardźmy innymi i miejmy szacunek do cudzej pasji i sposobu ekspresji. Może ty nie miałabyś na taki krok odwagi, albo po prostu nie leży to w twoim charakterze. Możemy sobie gdybać, co zrobilibyśmy w danej sytuacji, ale czy nie postąpilibyśmy zupełnie inaczej w momencie, gdyby nas ta sytuacja zastała? Nie można stawiać stanowczych osądów.

Żyjmy tak, by być szczęśliwymi i nie krzywdzić innych. Nie podcinajmy skrzydeł tym, których kochamy, pozostawiajmy im wolność. Miejmy przebaczenie w sercu dla tych, którzy go pragną. Szkoda czasu na nienawiść, czy plotkowanie. Lepiej spożytkować go na pisanie i czytanie.

Miła wiadomość

Napisała do mnie jedna z uczestniczek pierwszej edycji konkursu literackiego im. Wandy Dobaczewskiej. Bardzo ucieszyła mnie ta wiadomość, tym bardziej, że Jej wiersze szczególnie zwróciły moją uwagę. Była to „Pestka Słonecznika” (pod takim hasłem występowała w konkursie). Jej wiersze króciutkie ale jakże wymowne. Oszczędne w słowa ale dające dużo do myślenia: /zanim urodzi się wiersz/musi urodzić się poeta/ poetka/człowiek/ naga kartka bezbronna i czysta/ tkanina z pierwszym krzykiem nasączona słowem/.

Moją uwagę zwrócił szczególnie wiersz zatytułowany „1980”: /w roku w którym ja się urodziłam/Jej słońce zgasło bezpowrotnie/ radio wybrzmiało minutą ciszy/jesień opuściła kurtynę i już jej nie podniosła/ nowe wiersze nie wzeszły na wiosnę/.

Dotarło do mnie jak dużo młodych ludzi uczestniczyło w tym konkursie i jak dużo młodych pisze dobre wiersze. Poczułam się trochę „dinozaurem”. Jednocześnie pomyślałam sobie, że te „nowe wiersze” jednak „wschodziły na wiosnę”, tylko już z „żywego drzewa”. To był rok, kiedy jeszcze nie trafiłam do Polskiego Związku Niewidomych, ale miałam poważne problemy ze zdrowiem i kiedy tworzenie wierszy tak dodawało mi siły. Jeszcze wtedy ich nie publikowałam, tylko zbierałam do szuflady. Były to rozmowy z samą sobą. Wiele ich potem zostało opublikowanych. Trochę czasu minęło.

Możliwe, że dzięki tej młodej poetce, wiersze Babuni Wandy pójdą dalej w świat – zobaczymy. Na razie (w imieniu rodziny) wyraziłam zgodę na ich upublicznienie. Cieszy mnie fakt, że budzą zainteresowanie, nie tylko we mnie jako wnuczce, ale i wśród innych poetów. Może opracowanie reprintów „Na chwałę słońca” (z 1920 r.) i „Naszej doli” (z 1932), które wymagało sporo zabiegów miało jednak sens.

Powinnam przypomnieć zainteresowanym – piszącym a czytającym te słowa, że trwa druga edycja konkursu organizowanego przez Wojewódzką i Miejska Bibliotekę Publiczną w Bydgoszczy.

Konkurs jest otwarty i organizowany w dwóch kategoriach rodzajowych: poezja i proza oraz w dwóch kategoriach wiekowych: „A” dorośli i „B” młodzież [w wieku 12-18 lat]

Konkurs zostanie przeprowadzony w dniach 23.11.2021 r. – 31.03.2022 r.

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi do 9 maja 2022 roku.

Szczegóły konkursu pod adresem:

https://biblioteka.bydgoszcz.pl/wydarzenia/ii-ogolnopolski-konkurs-literacki-im-wandy-dobaczewskiej/

DZISIAJ DZIEŃ DZIADKA, WCZORAJ BYŁ DZIEŃ BABCI

Moi dziadkowie ponad sto lat temu

Wanda i Eugeniusz Dobaczewscy w 1917 roku, zdjęcie zrobione w Wilnie, krótko po ślubie.

Przypomniała mi się moja audycja w Radio PIK (w PIKowej Kawiarence), która poświęcona była mojej twórczości, ale również moim dziadkom. Z przyjemnością ją sobie przypomniałam:

https://www.radiopik.pl/121,431,30-listopada-2021?fbclid=IwAR3b2uuy4UCd3lGS01cIE_sUleByq2uOh9K2jIR-KFMiitS5GZEaNNKpzLc

Dziękuję również pani Ewie Dąbskiej, która mnie zaprosiła do studia.

Mam jeszcze zdjęcie moich drugich dziadków:

Felicji i Włodzimierza Korsaków.

Zdjęcie zrobione jest też w Wilnie, jednak w 1930 roku, kiedy moja mama miała 6 lat. Zamieściłam je w książce „Druhna Włodka, Włodzimiera", którą opracowałam na zakończenie mojego projektu „Z Wilna do Żnina". Promocja tej książki zaplanowana została na ten rok (luty 2022)

NOWY ROK 2022

Nowy Rok … który jak zawsze jest tajemnicą, niech będzie dobry, ludzki. Wprawdzie niektórzy uważają: idźmy do przodu nie oglądając się za siebie – „Bóg stworzył człowieka z oczami z przodu a nie z tyłu”.

Jednak odchodzący rok pokazał nam jak przesunęły się nasze granice wytrzymałości, tęsknoty, tolerancji i solidarności. Przypominał codziennie o kruchości i przemijaniu – wszystkiego. Dla wielu tragiczny, ja znalazłam się w gronie szczęśliwców…Zmęczył nas, wprawdzie w drugiej połowie dał nadzieję, że wreszcie Corona nam z głowy spadnie. Jednak pod koniec roku już wiedzieliśmy, że będzie czwarta i piąta fala.
Tak więc, każdy dzień jest cenny! Traktujmy się z szacunkiem, a ten szacunek może będzie nam również okazany.

Właściwie, zawsze podsumowując odchodzący rok, mówimy co się nam udało i czego oczekujemy, co planujemy w nadchodzącym roku. Nie często zastanawiamy się nad tym, dlaczego dane sytuacje miały miejsce i co można by zmienić, ulepszyć w sobie.
Ten rok był rzeczywiście trudny, ale wszystko wskazuje na to, że nadchodzący wcale nie będzie łatwiejszy. Życzymy sobie „powrotu do normalności”. Tylko czym jest ta „normalność”? Gdy życie toczy się według ustalonych, znanych praw i zwyczajów? 

„Nowa normalność” już się wykluwa i widać jej coraz wyraźniejsze kontury. Wiele wskazuje na to, że świat będzie jednak funkcjonował w cieniu licznych zagrożeń, również epidemicznych. Naukowcy zapowiadają, że być może ludzkość niebawem zmierzy się ponownie z kolejnymi mikrobami – wirusami, wobec których nie mamy dostatecznej wiedzy. Wprawdzie ostatni rok upłynął pod znakiem pandemii, to możliwe jednak, że również inne zagrożenia ponownie staną się powodem do zmartwień, 

Sami więc musimy szukać radości życia. Tych chwil, które ładują nasze akumulatorki. 

Sami tworzymy swoje magiczne miejsca, odwiedzając w nich siebie.

W NOWY ROK

Wyczyściłam emocje
odświeżyłam pamięć
życia nie lepi się
z monet tylko z serca

Będziemy powoli tajać
czas na śnienie
nowego snu
magicznego czasu

Płynięcia na fali
nowej rzeczywistości
bez konieczności
zrozumienia

Szukaj balsamu w sobie
przeżyj sam
swoje nieszczęścia
samotność jest lepsza?

                        

H. D-S  1.01.2022