Dzień działacza kultury

Hmmm....

Siedzę w domu i wypisuję na klawiaturze swoje wspomnienia. Czy jeszcze jestem "działaczem kultury"? 

No chyba trochę emerytowanym, chociaż ciągle mi się chce do ludzi.

W 2021 wspominamy Prymasa Tysiąclecia kardynała Stefana Wyszyńskiego. Z tej okazji Filharmonia Pomorska przygotowała specjalne wykonanie obszernego wyboru arii i chórów z oratorium „Mesjasz” w formie dedykowanej młodemu odbiorcy. Po koncercie odbył się również making of autorstwa Pauliny Rubczak. Warto posłuchać, ponieważ wykonanie jest naprawdę świetne.

Nagrania dokonano 25 kwietnia 2021 w Sali koncertowej im. Artura Rubinsteina Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy w reżyserii Bogusława Sobczuka, koncepcja artystyczna Maciej Puto. Orkiestra Kameralna Filharmonii Pomorskiej Capella Bydgostiensis i Polski Chór Kameralny, Kai Bumann – dyrygent

W 40. Rocznicę śmierci Prymasa, 28 maja odbyła się premiera na youtobe. Półtorej godziny wspaniałego koncertu!

https://www.youtube.com/watch?v=YgIFcKuxpi0

28 maja - Wędrowniczki po Zachodnim Stoku zawędrowały do Pieczysk. Gościł nas "Sosnowy Ogród", tam wykonałyśmy patrolami zadania, sprawdziłyśmy swoje umiejętności rzutu do celu, wykonałyśmy leśne bukieciki i... Odpoczywałyśmy przy kawie w leśnej scenerii. Dwie Helenki otrzymały bukiety leśne, Komendantka zapoznała nas z planem na najbliższy czas i przy ciastku rozwiązałyśmy gigant krzyżówkę o harcerstwie bydgoskim. Były śpiewy, moje wiosenne wiersze i wiadomości o bieżących działaniach. Wracamy do naszych zbiórek. Kolejna w czerwcu!

Jak miło było przedłużyć swoje imieniny.

Konkurs "Na chwałę słońca" zakończony

Na stronie Wojewódzkiej Biblioteki w Bydgoszcz ukazał się już oficjalny komunikat o rozstrzygnięciu I Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Wandy Dobaczewskiej „Na chwałę słońca”.

Jego popularność przeszła nasze najśmielsze oczekiwania. Wpłynęło blisko 500 prac, z czego, zgodnie z regulaminem, zakwalifikowało się 412 uczestników z całej Polski i ze świata. Jury miało do przeczytania ok. 750 utworów poetyckich i ok. 500 stron prozy. Wybór nie był łatwy i jury czekało sporo pracy.

Jury konkursu w składzie: Helena Dobaczewska-Skonieczka, Małgorzata Grajewska, Tadeusz Oszubski, Alina Rzepecka wyłoniło laureatów

LAUREATAMI TEGOROCZNEJ EDYCJI KONKURSU ZOSTALI:

W dziedzinie poezji:

Kategoria wiekowa „A” dorośli

I miejsce: Karmaniola – Małgorzata Borzeszkowska
II miejsce: Spotkanie – Jerzy Fryckowski
III miejsce: Aronsohn – Marzenna Lewandowska
– wyróżnienie: Borgis – Mariusz S. Kusion
– wyróżnienie: Prospero – Czesław Markiewicz

Kategoria wiekowa „B” młodzież

I miejsce: Eleanor Rigby – Weronika Drewniak
II miejsce: Zuza1 – Zuzanna Kopczyńska
III miejsce: Emipoz – Emilia Poźniak
– wyróżnienia: Mikoto – Dominika Piotrowska
– wyróżnienie: Róża1 – Wiktoria Pytlarz

W dziedzinie prozy:

Kategoria wiekowa „A” dorośli

I miejsce: Szary dzień – Maria Krzywda
II miejsce: Kamea – Anna Paterek
III miejsce: Holga – Magdalena Krasnodębska
– wyróżnienia: Kapelusz – Jerzy Kędzierski
– wyróżnienie: Pola – Patrycja Mierzejewska

Kategoria wiekowa „B” młodzież

I miejsce: Imbir – Marta Staniczek
II miejsce: Ananas – Anastazja Klufczyńska
III miejsce: Ruda – Weronika Łopacka
– wyróżnienia: Hrabia – Maciej Karczewski
– wyróżnienie: Zuza – Zuzanna Puszkiewicz

Laureaci konkursu zostaną powiadomieni o wynikach postępowania konkursowego oraz o terminie i sposobie odebrania nagród telefonicznie lub pocztą elektroniczną. Planowane jest uroczyste wręczenie nagród, które odbędzie się, ze względów epidemiologicznych, prawdopodobnie dopiero w czerwcu.


Jako wnuczce Wandy Dobaczewskiej, jest mi bardzo miło, że zostałam zaproszona do grona Jury. Był to dla mnie zaszczyt zapoznać się z Waszymi pracami i współuczestniczyć w upamiętnieniu twórczości Wandy Dobaczewskiej, która swoją drogę literacką rozpoczęła 100 lat temu, od wydania tomiku poetyckiego „Na chwałę słońca” w 1920 roku.
Serdecznie dziękujemy wszystkim za udział w konkursie i gratulujemy bogatej twórczości.

Jeszcze raz słowa uznania kieruję do Szanownego Jury: Jesteście kochani, że poświeciliście swój cenny czas i razem mogliśmy wędrować zakamarkami prozy i poezji z różnych zakątków Polski. Była to ciekawa podróż

Helena Dobaczewska-Skonieczka

8 maja Dzień Bibliotekarza

 

3 MAJA

WOJEWÓDZKA I MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA IM. DR. WITOLDA BEŁZY
przygotowała dwie ciekawe prezentacje:
Ku naprawie Rzeczpospolitej:
– Konstytucja-3-Maja i drugą
– publicystyka XVI-XVIII w. w formatach pdf

Przygotowała je pani Joanna Matyasik - na podstawie starych druków ze zbiorów WiMBP w Bydgoszczy.
Są to oryginalne źródła historyczne – – odnoszące się do tego wydarzenia, tj. osiemnastowieczne rękopisy (w tym manuskrypty Stanisława Augusta Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszki), stare druki (np. publikacje Stanisława Konarskiego, Stanisława Staszica i Hugo Kołłątaj), a także dokumenty ikonograficzne, kartograficzne i życia społecznego.

Warto się z nimi zapoznać:
https://biblioteka.bydgoszcz.pl/wp-content/uploads/2021/04/Ku-naprawie-Rzeczpospolitej-Konstytucja-3-Maja.pdf

https://biblioteka.bydgoszcz.pl/wp-content/uploads/2021/04/Ku-naprawie-Rzeczpospolitej-Publicystyka-XVI-XVIII-w..pdf

Ciekawe były również Lubuskie Rozmowy u Herberta, odc. 16.,:
Polska tradycja konstytucyjna. 230. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja.

WiMBP w Gorzowie Wielkopolskim, wraz z Regionalnym Ośrodkiem Debaty Międzynarodowej i Polskiego Towarzystwa Historycznego Oddział Gorzów Wlkp., zorganizowała ciekawą debatę, którą poprowadził: Sławomir Szenwald (dyrektor biblioteki) i prof. Paweł Leszczyński.
https://www.youtube.com/watch?v=oiTvY6Q5XCA

NA ŚWIĘTO KONSTYTUCJI 3 MAJA Orkiestra Kameralna Filharmonii Pomorskiej, Capella Bydgostiensis, Chór Kameralny Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy dała piękny koncert.

Warto też posłuchać koncertu z Pałacu Lubostroń
https://www.youtube.com/watch?v=qfyfDaCB1bM&t=363s

Oj, dużo się działo tego dnia i było co wybierać. 

SPOTKANIA KWIETNIOWE wirtualnie:

Bardzo ciekawe spotkania były, (jak zwykle) w Zielonogórskiej Bibliotece - bardzo lubię i cenię sobie te spotkania. Kulturalny Rozkład Jazdy zawsze podaje co ciekawego będzie się działo, co warto posłuchać w danym tygodniu. Co najbardziej mnie interesowało?
- spotkania w Mediatece „Szklana Pułapka”
- Zielonogórski Salon Poezji
- Czwartki Lubuskie
W ramach Zielonogórskiego Salonu warto było w niedzielne popołudnie (18 kwietnia) posłuchać poezji Agnieszki Osieckiej – w bardzo ciekawej interpretacji przez pracowniczki i przyjaciółki Biblioteki Norwida.

W ramach Czwartków Lubuskich ciekawe było ostatnie (29 kwietnia) spotkanie z dyrektorem Biblioteki Norwida – dr. Andrzejem Buckiem, który przedstawił swoje najnowsze publikacje, m.in. „10 lat Prozy Poetów”, „Anna Tokarska. Utwory zebrane" oraz opowiedział o swojej wieloletniej działalności wydawniczej i edytorskiej. Spotkanie prowadziła Agnieszka Sobiak, która przedstawiła dyrektora jako literaturoznawcę, dziennikarza, edytora, historyka i krytyka teatru. W latach 1993-2007 ten doktor nauk humanistycznych zatrudniony był w Lubuskim Teatrze jako kierownik literacki, następnie dyrektor naczelny i artystyczny (1997-2007). Organizator imprez artystycznych i literackich.

22 kwietnia w ramach kolejnego Czwartku Lubuskiego online, odbyła się prezentacja najnowszej książki Aldony Reich. Rozmowę o książce prowadziła Agnieszka Sobiak. Była to promocja „Strzygi” w Sali im Janusza Koniusza w Bibliotece Wojewódzkiej im. C. Norwida w Zielonej Górze – bardzo ciekawa rozmowa.

W Bydgoszczy - tego samego dnia w Kujawsko-Pomorskim Centrum Kultury odbyło się kolejne Spotkanie z Historią u Hoffmana, gdzie ks. Paweł Hoppe opowiadał bardzo ciekawie o korespondencji obozowej błogosławionego ks. Franciszka Dachtery. Kapłan ten, który zginął w Dachau, mocno związany był z Bydgoszczą. Uczył religii w bydgoskim Gimnazjum Kupieckim, opiekował się 27. Bydgoską Drużyną Harcerską i Sodalicją Mariańską, a po wybuchu II wojny światowej został kapelanem stacjonującego w Bydgoszczy 62. Pułku Piechoty Wielkopolskiej, z którym brał udział w bitwie nad Bzurą.

Trochę wcześniej, 13 kwietnia odbyło się pierwsze spotkanie w ramach nowego projektu „Literatura w Centrum” do którego KPCK zaprosiło Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Bydgoszczy. Bohaterem wieczoru inaugurującego literacki cykl był Grzegorz J. Grzmot-Bilski autor książki „Niebieski argonauta”. Spotkanie poprowadził Bartłomiej Siwiec. Spotkanie trochę przegadane i mało poetyckie, dużo filozofii. Miejmy nadzieję, że kolejne będą ciekawsze.

Nasza Biblioteka Wojewódzka miała bardzo ciekawe spotkanie w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki z Januszem Leonem Wiśniewskim i Eweliną Wojdyło w dniu premiery ich najnowszej książki zatytułowanej „Nowa Zelandia. Podroż przedślubna”. Spotkanie odbyło się 14 kwietnia 2021 r. i wzbudziło duże zainteresowanie. Jak zwykle pani Lucyna Partyka była świetnie przygotowana i prowadziła płynną rozmowę. Aż chce się podróżować – chociaż tak wirtualnie!

Trzy Barcińskie BiblioPrzetrwalniki: 

13 kwietnia - Spotkanie z Panią Gracjaną Domalską - dietetykiem i kobietą wielu pasji.
20 kwietnia - Spotkanie z Zastepcą Burmistrza Barcina Panem Hubertem Łukomskim, który ciekawie opowiadał o geocachingu, czyli rodzaju gry terenowej, oraz o rozgrywkach szachowych i innych ciekawych akcjach w Barcinie. 
27 kwietnia - Lucyna Partyka - koordynatorka Dyskusyjnych Klubów Książki województwa kujawsko-pomorskiego opowiadała o swoich pasjach i zainteresowaniach. 

- Kwiecień, to również czytanie, słuchanie i wybieranie ciekawszych prac konkursowych. Sporo pracy, ale bardzo przyjemnej. Okazało się, że na konkurs wpłynęło sporo prac i dużo różnorodnej poezji. Robię to co lubię.

- W ramach Projektu „Czytamy Bydgoszcz” Fundacji Nasza tradycja - nasza przyszłość gdzie wspólnie świętowaliśmy 675 rocznicę nadania grodowi Bydgoszcz statusu miasta królewskiego! - Przygotowałam prezentację ciekawszych projektów realizowanych w Okręgu KP PZN związanych z bydgoską historią i kulturą.

- Od kwietnia mam osobistą asystentkę, dzięki której częściej wychodzę na spacery, łatwiej mi się robi zakupy i dużo usprawnia mi to moje życie. Jestem zadowolona, że udało mi się włączyć do projektu realizowanego przez nasz Okręg PZN

23 kwietnia

Wczoraj mieliśmy nasze małe święto:
Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich, który obchodzony jest 23 kwietnia. Data ta wybrana została jako symboliczna dla literatury światowej. W tym dniu w roku 1616 zmarli Miguel de Cervantes, William Szekspir i historyk peruwiański Inca Garcilaso de la Vega

Pomysł organizacji święta zrodził się w Katalonii – w 1926 roku wystąpił z nim wydawca z Walencji, Vicente Clavel Andrés. W Hiszpanii Dzień Książki jest świętem oficjalnym od roku 1930, a od 1964 – we wszystkich krajach hiszpańskojęzycznych

23 kwietnia jest w Katalonii hucznie obchodzonym świętem narodowym, jako dzień jej patrona – Świętego Jerzego. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii obdarowywano w ten dzień kobiety czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew smoka pokonanego przez św. Jerzego. Później kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami z książek.

Wiosennie

Zmieniła się czasoprzestrzeń pracy i życia w tym wirtualnym, pandemicznym świecie. Siły wprost nieproporcjonalnie jakby mniejsze, wyssane przez ... komputer, internet ...  złość mnie czasami bierze na tę „moją słabość”, ale to chyba po prostu „ludzkie”, normalne. Pracując z „maszynami” dobrze, że nie stajemy się nimi. Całe szczęście! Muszę robić przerwy (i to częste) wychodzić na spacer, do ogrodu, zająć się domowymi sprawami. 

Świat się budzi wiosennie. Ja zanurzam się w poezję, prozę … i odradzającą przyrodę.

18 kwietnia, a właściwie 19 kwietnia (wtedy był ślub kościelny), 

minęło nam 45-lecie, szafirowe gody, szafirowa rocznica – wszystkie te określenia odnoszą się do jednej rocznicy. Jak wiadomo, koncepcja nadawania rocznicom zwyczajowych nazw, odwołujących się do szlachetnych kamieni oraz innych materiałów, wymyślona została w 1922 roku przez Emily Post, autorkę podręczników o dobrych manierach. Ona sama nadała nazwy ośmiu najważniejszym jej zdaniem obchodom. Dopasowała zatem do konkretnych rocznic określenia: papierowe, drewniane, cynowe, kryształowe, porcelanowe, srebrne, złote oraz brylantowe gody. Piętnaście lat później Związek Jubilerów Amerykańskich zaczął kontynuować to jej dzieło i opublikował 28 nazw rocznic małżeńskich. Tym samym 45. rocznica ślubu mianowana została szafirową rocznicą ślubu lub szafirowymi godami.


Szafir jest drugim, zaraz po diamencie, najtwardszym minerałem na ziemi. Jego nazwa oznacza po prostu „niebieski kamień” i, choć w naturze spotyka się również inne odcienie szafirów, najbardziej znane są właśnie te w kolorze nieba. Z szafirami wiąże się także rozbudowana symbolika. Już w czasach starożytnych przypisywano im magiczną moc. Persowie twierdzili, że szafirowe kamienie dają swojemu właścicielowi nieśmiertelność i wieczną młodość. Egipcjanie i Rzymianie uważali, że to kamienie sprawiedliwości i prawdy. W średniowieczu z kolei wierzono, że szafiry oddalają złe duchy i uroki.

  

Mówi się o nim: kamień duchowej mocy. Przynosi spryt, dobrobyt i dba o dostatek w życiu. Energetycznie wspiera spełnianie marzeń oraz pragnień duszy. Niebieski Szafir to kamień żywiołu wiatru. Ma za zadanie aktywować wyższe “ja”. Otwiera świadomość i pozwala komunikować się z energią planet.

Od wieków szafir uznawany był kamień symbolizujący wierność, czystość i skromność. Przypisuje mu się wiele magicznych właściwości, a nawet zdolność leczenia chorób. Do dziś jest bardzo ceniony zwłaszcza przez twórców biżuterii.

No i właśnie tego możemy sobie życzyć!

Chyba nie jest tak źle, skoro wytrzymaliśmy nie tylko te 45 lat, ale również okres prawie całkowitej izolacji od świata – będąc tylko razem przez ponad rok. Trudny to rok, gdzie z dziećmi i ze znajomymi widzimy się tylko wirtualnie. Miejmy jednak nadzieję, że to się szybko skończy. Tylko, czy świat wróci do normalności?

Poświątecznie

To już kolejna Wielkanoc z pandemią koronawirusa. Podobnie jak rok temu, święta te były wyjątkowe, bo w odosobnieniu, z ograniczeniami dotyczącymi odwiedzin i udziału w kościelnych uroczystościach. Przesiedzieliśmy sami w domu, łącząc się z dziećmi jedynie online. Trochę upiekłam, trochę pogotowałam – jednak to wszystko tylko symbolicznie – dla zachowania tradycji.

Obydwoje na dietach, żywiliśmy się głównie wspomnieniami. Najbardziej smakowała nam zupa goździkowa. (To oczywiści żart i przykład jak można wykorzystać starą wazę). Nie da się ukryć, że ratuje nas nasz skrawek ziemi za oknem, który daje nam sporo radości.

Czas Wielkanocny symbolizuje zwycięstwo nad śmiercią i budzącą się nadzieję – nadzieję na normalność. Czy taką nadzieję dadzą nam szczepionki?
Naukowcy mają wątpliwości dotyczące tego, czy szczepionka chroni przed dalszym rozprzestrzenianiem się wirusa czy jedynie przed zakażeniem. Może minąć kilka miesięcy zanim poznają odpowiedź na to pytanie.

Ja jednak skorzystałam z okazji i zaszczepiłam się (pierwszą dawką AstraZeneca) jeszcze 30 marca, druga będzie 15 czerwca. Jak przeżyłam? Podobno jak większość: wysoką gorączką i bólem mięśni. Mam jednak już to za sobą i teraz czekam na efekty.

Wielki Czwartek

Wielki Piątek

Wielka Sobota

Niedziela Wielkanocna

Poniedziałek Wielkanocny

Rząd apelował o pozostanie w domach i unikanie spotkań w większym gronie niż domownicy. Co z tego wyniknie, dowiemy się po ok. dziesięciu dniach.
Każdy z nas powinien w wolności sumienia podejmować swoje decyzje. Ciągłe zmiany rządowych decyzji tracą na wiarygodności. Ciągłe konferencje wyglądają trochę jak szukanie kolejnego koła ratunkowego, które już odpłynęło. Zdecydowanie brak konkretnego działania.

Nie stworzyliśmy wspólnego frontu walki z pandemią. Nawet w chwili bezpośredniego zagrożenia nie potrafimy wspólnie walczyć z realnym wrogiem, jakim jest koronawirus. Wśród Polaków brak solidarności społecznej – nie ufamy i nie podążamy za autorytetami, wynikami badań naukowych, wiedzą. W zamian jesteśmy w stanie uwierzyć w nonsensowne teorie zaprzeczające rozumowi i rzeczywistości. Jedni nie wierzą w istnienie wirusa, inni – pandemii, jeszcze inni uważają, że szczepionki przeciw COVID-19 są wynikiem globalnego spisku, a najlepsi twierdzą, iż to siedzący w domu w Seattle Bill Gates zamierza sterować Polkami i Polakami. Brak wiary w naturalne zjawiska epidemiologiczne kosztował nas, kosztuje i kosztować będzie wiele zgonów możliwych do uniknięcia.

Mimo nadziei pokładanych w szczepieniu, nie można być pewnym, że jesienią nie będą dominować nowe formy wirusa, na które nie będzie działać odporność nabyta. Wówczas wszystko zacznie się od początku.
Oby nie spełnił się ten czarny scenariusz, ponieważ już wszyscy mamy serdecznie dość tej izolacji.