Od 9 lutego jestem już harcmistrzem ZHP (nadal czekam na rozkaz by przyszyć czerwoną lilijkę). Muszę przyznać, że zawdzięczam to wspaniałej opiekunce próby – hm. Halince Krystowczyk, która mnie mobilizowała do pracy i zawsze służyła radą i pomocą. Ten tytuł mobilizuje do dalszego działania. Z przyjemnością więc podjęłam kolejne wyzwania: graficzne opracowanie ulotki o patronie harcerstwa (bł. phm. Wincentym Frelichowskim), Metodyki pracy w IKS, udział w komitecie organizacyjnym jubileuszu IKS „Wędrowniczki po Zachodnim Stoku”, przygotowanie specjalnego tomiku (wyboru mojej poezji harcerskiej) „Z harcerską krajką”, a także udział w zbiórkach (naradach): 11, 19, 21 i 22 lutego (w dniach Myśli Braterskiej Hufca i Kręgu).
Ze spotkań literackich to:
- Jubileuszowe spotkanie grupy literackiej TOPOS w Kujawsko-Pomorskim Centrum Kultury. Spotkanie z poetami „Konstelacji Toposu” miało miejsce 5 lutego 2019 w Salonie Hoffman KPCK w Bydgoszczy.
- Spotkanie w WiMBP z Radosławem Sikorskim (13 lutego) połączone z promocją jego najnowszej książki pt. „Polska może być lepsza. Kulisy polskiej dyplomacji”. W latach 2014-1015 pełnił on funkcję marszałka Sejmu. Obecnie pełni funkcję wykładowcy (Senior Fellow) na Uniwersytecie Harvarda oraz doradcy w grupie Eurasia. Ciekawie opowiadał o swoich podróżach i bardzo konkretnie na zadawane pytania.
- Spotkanie w Salonie Literackim „Oriona” z Anną Koprowską – Głowacką (27 lutego).
- Happening „Rewolucja to nie kolacja” w Bydgoskim Biurze Wystaw Artystycznych, gdzie zastałam zaproszona jako bydgoska poetka i działaczka kultury, by nominować bydgoską kobietę do specjalnej listy upamiętniającej kobiety z naszego regionu. Nominowałam Tonię (Antoninę Markiewkę), która była dla mnie prawdziwym wzorem osoby całkowicie niewidomej aktywnej twórczo i zawodowo. Warto o niej pamiętać!
- No i pierwsze w tym roku moje spotkanie – w Klubie Nauczyciela, które okazało się jednocześnie uroczystością urodzinową organizatorki Tereni Nawrockiej. Musiałam trochę zmienić zaplanowany przebieg - na bardziej wesoły i optymistyczny. Dobrze, że były ze mną „moje druhenki” i wciągnęły wszystkich do wspólnego śpiewu. Po prezentacji kabaretu z „Modraczka”, było to trudne wyzwanie.
